posted on 23 Nov 2009 20:23 by dekiiz in Poetry
ท้องฟ้ายามนี้
ไม่เหมือนเมื่อก่อน
เมื่อเธอยังไม่จากฉันไป
ท้องฟ้าเวลานั้น
เราสองคน
นั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน
แสงส้มแดงยามเย็น
ดวงตะวันจากลาไป
ท้องฟ้ามืดมิด
เราสองคน
นั่งอยู่ตรงนี้
ทุกวัน
ยามพระอาทิตย์ตกดิน
เราสองคน
นั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน
แสงส้มแดงยามเย็น
ดวงตะวันจากลาไป
ท้องฟ้ามืดมิด
เราสองคน
ยังนั่งอยู่ที่เดิม
จนวันนึง
เธอกลับหายไป
วันเวลาผ่านไป
ฉันยังนั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน
แสงส้มแดงยามเย็น
ดวงตะวันจากลาไป
ท้องฟ้ามืดมิด
ฉัน
ยังนั่งรอเธออยู่ที่เดิม
เสมอมา ..
posted on 25 Sep 2009 19:56 by dekiiz in Other
"ชายพิการผู้นี้
นั่งรถเข็นไปร่วมถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ให้ทรงหายจากพระอาการประชวรในเร็ววัน ที่โรงพยาบาลศิริราช"
..
คุณเห็นภาพนี้ แล้วคุณรู้สึกยังไง
..
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ..
http://www.pantip.com/cafe/camera/topic/O8355303/O8355303.html
posted on 20 Sep 2009 14:31 by dekiiz in Poetry
ใบไม้
ที่โปรยปรายลงมา
แม้มันจะไม่ได้เต็มใจที่จะต้องร่วงโรย
แต่เพราะต้นไม้นั้น
จำเป็นที่ต้องมีการผลัดใบไปตามฤดูกาล
เพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อไป
ใบไม้
จึงจำเป็นที่ต้องร่วงหล่นลงมาโดยไม่มีทางหลีกเลี่ยง
ก็เหมือนกับคนสองคน
ที่แม้จะรักกันมานานสักเพียงใด
แต่หากคนหนึ่งมีความจำเป็นที่จะต้องเลิกรา
ต้องลาจากไป
แม้เราจะรักเขามากเพียงใด
แต่สุดท้าย
เราจะต้องปล่อยเขาไป
เพื่อไปพบสิ่งใหม่ๆ
ที่อาจจะดีกว่าเรา
โดยที่เราไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้เช่นกัน ..